Κυριακή, 20 Απριλίου 2008

Καταλαβαίνω μικρή μου, καταλαβαίνω...

Από τότε που μου ζήτησε αυτή η μικρή νεράιδα την καρδιά μου κι έφερε την άνοιξη στα χείλη, κατάλαβα πως οι πάγοι της ψυχής έχουν λόγους ύπαρξης… όχι για να χαμογελούμε στο εκπεσμό μας ή για να λατρεύουμε το σκοτάδι (προκαλώντας κατά πολλούς, θεούς και δαίμονες), αλλά για να φλερτάρουμε με το ανεκπλήρωτο, να αποδίδουμε τα μέγιστα και να απολαμβάνουμε κάθε ευτελές ως να ήταν η τελευταία της ζωής μας ανασαιμιά, μόνο και μόνο γιατί μας δόθηκε. Κι από τότε έπαψα να χλευάζω τα παραμύθια γιατί ήταν σαν να περιγελούσα την ίδια την αλήθεια που μου καταθέτανε τις νύχτες γύρω από το τζάκι όλοι αυτοί που πίστεψαν στον άνθρωπο, μέρος της οποίας και μάρτυράς της είμαι και εγώ…
Απόψε στ’ όνειρό μου θα ευχηθώ να φυτρώσει μέσα μου μια νέα καρδιά, γιομάτη αρώματα από αγριολούλουδα και κελαϊδίσματα πουλιών… να σου την δωρίσω όταν περαστική πάλι κοντοσταθείς στο κατώφλι μου.

16 σχόλια:

Μαρία Νικολάου είπε...

Ειναι πραγματικα πανέμορφο να φερνει καποιος την Ανοιξη στα χειλη καποιου άλλου.
Και πόσο σπάνιο..
Δεν ξέρω αν πρεπει να πιστευουμε στην Ανοιξη πια..
Η αληθεια ειναι πως κι αυτη μας εχει εγκαταλήψει..
Καλοκαιρι....χειμωνας....και παλι απ την αρχή..
Την Ανοιξη την βαζουμε πια στα ποιηματα μας , στα ονειρα μας , στα θέλω μας..
Ισως να ακουγομαι καπως απογοητευτική..
Μη δινεις σημασια.. Το παθαινω καποιες φορες.
Οπως και συ οπως ολοι μας..
Ειναι ομορφο αυτο που εγραψες.
Ειναι ακομη ωραιοτερο αυτο που ενιωσες οπως λες.
Να σαι καλα Λάκη μου και να αισθανεσαι παντα ή οσο το δυνατο τελος πάντων , ετσι ομορφα.
Και κατι που σου εχω ξαναπει.
Να εισαι εδω.....για σενα πανω απ ολα .

Λάκης Θλιμμένος είπε...

Όλα είναι στο μυαλό μας Μαρία μου...
η άνοιξη, ο χειμώνας, το δάκρυ, το χαμόγελο, η πραγματικότητα, το όνειρο, η ελπίδα, η απογοήτευση, το δάσος, η θάλασσα... ακόμα και αυτή η ανάρτηση... όλα στο μυαλό μας και μόνο

Ναι, είμαι ακόμα εδώ, και χαίρομαι που όλοι μας είμαστε ακόμα εδώ κι αυτοί που φιλούν και αυτοί που δαγκώνουν

Σ' ευχαριστώ για το πέρασμά σου καλή μου Μαρία

ΝΟΤΑ είπε...

Και εγώ θα το ευχηθώ για σένα. Μια νέα καρδιά αλλά ολόϊδια με τις προηγούμενες.
Καλό σου ξημέρωμα φίλε μου

Νεράιδα της βροχής είπε...

...παραμύθι δώσε μου όνειρο και θα σου φτιάξω τζάκι...

...φλόγα θ' ανάψω να μου πεις
για της καρδιάς τα πάθη...

Φιλιά βρόχινα...γλυκά...

Maria R. είπε...

μου αρεσει..
τόσο τρυφερό
όσο και εσυ λάκη μου
επιτελους
αφήνεις να φανεί
μια γωνίτσα
απο το πραγματικό σου
εαυτό..

;):)
Καλη βδομάδα
με την αγάπη μου
:):)

Γωγώ Πακτίτη είπε...

άσε την Ανάσταση,
να φανερώσει τα μυστικά
του δικού σου παραμυθιού...

καλή Μ.βδομάδα Λάκη μου...:)

λυγερη είπε...

«ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΗΓΑΙΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ»

Αναγέννηση σε ό,τι καλό κι ευλογημένο
είναι θαμμένο
στο έδαφός μας
Ανάσταση σε ότι πάγωσε εντός μας
Άγιο φως Αγάπης
του Χριστού το δάκρυ
στην Ψυχή μας

http://ligery.pblogs.gr

Λάκης Θλιμμένος είπε...

Νότα μου, η νέα καρδιά ας είναι περισσότερο τρυφερή και πιο δεκτική στην μελωδία που μαρτυρούν τα μάτια και έχει ανάγκη η ψυχή, κι ας ζήσει μόνο για όσο κρατάει ένα φιλί...

Και η ευχή σου για το ξημέρωμα καλή μου βγήκε σχεδόν αληθινή ... αν και πονοκεφαλισμένο, ήταν ένα αναπάντεχα όμορφο ξύπνημα

Λάκης Θλιμμένος είπε...

Τελικά νεραϊδούλα μου όλοι μας χρειαζόμαστε λίγη στοργή, ένα χέρι να μας κρατήσει για λίγο και ένα παραμυθάκι να αποκοιμηθούμε γλυκά ... και αύριο είναι μια άλλη μέρα στον "παράδεισο" - της καρδιάς τα πάθη είναι μου φαίνεται αναγκαία... για να θυμόμαστε πως ζούμε γιατί τελικά μέσα σ' αυτό τον "παράδεισο", τις περισσότερες φορές το έχουμε ξεχάσει

(... για κοίτα που τελικά μιλάω για όνειρα - what the hell happened to me!!!)

Φιλιά πολλά νεραϊδούλα μου

Λάκης Θλιμμένος είπε...

Λέγε, λέγε τελικά Μαρία μου, θα με κάνεις να το πιστέψω αλλά να σου πω ένα πράγμα... μόνο ένας πραγματικά τρυφερός άνθρωπος θα μπορούσε να διακρίνει το διαμάντι μέσα από το κάρβουνο και πραγματικά εύχομαι να μην κάνεις λάθος

Φιλιά πολλά αγαπημένη μου

Λάκης Θλιμμένος είπε...

Τ' αφήνω βρε Γωγώ μου, τ' αφήνω μα είναι λιγάκι κουρασμένα και αργούν να μου φανερωθούν αλλά έχω ακόμα υπομονή
:)) :))
Καλή σου μέρα όμορφη μου ύπαρξη

Λάκης Θλιμμένος είπε...

Έτσι είναι Λυγερή μου, ανάσταση των κρυμμένων και ξεχασμένων αισθημάτων

Καλή σου μέρα καλή μου και πολλές ευχές για το Πάσχα

Naya είπε...

Παραμυθια,νεραιδες,παγωμενα οχι λιωνουν,ενα συνοθυλευμα στο κεφαλι μου κ η ανοιξη να μου σπρωχνει βιαια ενα φαναρι στο προσωπο..
Λακη επιμενω ακομα..κ υποφερω
"Μια νεα καρδια να φυτρωσει μεσα σου με αρωματα κ λουλουδια" ευχομαι με ολη τη δυναμη της δικης μου.
Καλη μ.εβδομαδα :)

Λάκης Θλιμμένος είπε...

Let it go καλή μου Naya, just let it go...

Ίσως όταν παραδεχτούμε ότι μπορεί και εμείς οι ίδιοι να είμαστε η ρίζα του προβλήματος, ίσως τότε να λυτρωθούμε και μπορέσουμε να ζήσουμε την στιγμή που στο κάτω-κάτω αυτό και μόνο έχει πλέον μόνο αξία.

Σ' ευχαριστώ πολύ για την ευχή σου, ελπίζω να πραγματοποιηθεί, όπως ελπίζω να μπορέσω κι αυτή να τη δωρίσω σε εκείνον που θα μου χτυπήσει το κατώφλι κι ας είναι για μια στιγμή και μόνο.

Καλές γιορτές καλή μου και πολλά φιλιά για την μαργαριταρένια καρδιά σου

Ανώνυμος είπε...

Δώρισέ τη αυτή την καρδιά και άσε τους άλλους να σου πουν τι έγινε.
Όπως και στα παραμύθια
Το επιμύθιο δικό μας
δική σου όλη η δουλειά.
Άδικο, αλλά τα παραμύθια έχουν τους δικούς τους νόμους.

Λάκης Θλιμμένος είπε...

Το πακετάκι τους (με την καρδιά) είναι εκεί και περιμένει. Και να σου πω την αλήθεια... έχω πάψει να ακούω ή να καρτερώ, τι λένε οι άλλοι (πλέον του παραλήπτη). Ελπίζω μόνο να είναι αρκετά όμορφη για όλους και γι' αυτό μόνο προσπαθώ... όπως στα παραμύθια

Σ' ευχαριστώ Άλεξ για το πέρασμά σου και τα πάντα εύστοχα σχόλια σου.