Τετάρτη, 5 Αυγούστου 2009

Ανάξιε στιχουργέ




Τους στίχους πέτα τους και πάρε το μαχαίρι
Στροφές αδέσποτες ξερνάς, δεν έχουν ταίρι

Κανείς δε σ’ ένιωσε, αυλαία που έχεις πέσει
Χωρίς αξία είσαι ‘δω, δεν έχεις θέση

Αιθέρα μύρισε στο χάρο να ξυπνήσει
να έρθει μια νυχτιά την πόρτα να χτυπήσει

Άνοιξε, βάλε τον να πιει και μέθυσε κι εσύ
Σκότωσε, άνοιξε φτερά και φύγε απ’ τη ζωή

4 σχόλια:

Mafalda είπε...

ma giati tosh apaisiodoksia?...

Λάκης Θλιμμένος είπε...

Μα γιατί Μαφάλντα μου το λες αυτό???
Τόσα χρώματα έχει το μπλογκ μου!!!
:) :) :)

Καλό σου απόγευμα

Μαρια Νικολαου είπε...

Πολύ καλή ρίμα μικρέ μου
Πολύ καλό και το ποιημα.

Φιλί :)

Λάκης Θλιμμένος είπε...

φιλί
και υποταγή
(στην κριτική
και στην συμβουλή)

σ' ευχαριστώ καλή μου Μαρία

μααατσ